บัลลังก์รัก คู่เงาทราย (เรื่องสั้น) 70%
posted on 23 Apr 2009 08:39 by sensel
เอมเฮซาฟ (เร)
เนเมอา (เม)
ณ ฮิตไทต์ ยุคอดีตกาล
องค์หญิงเนเมอา แห่งฮิตไทต์กำลังสรงน้ำในสระน้ำใสแจ๋ว ริมที่ประทับ องค์หญิงเนเมอามีผิวขาวผ่องนวลเนียน
นัยน์ตาสีดำสนิทพร่างพราวดุจดวงดาว เส้นผมสีดำขลับอันงดงาม
ฮิตไทต์มีปัญหากับ ชนเผ่าหลายเผ่าที่อาศัยอยู่ในฮิตไทต์ และยังมีปัญหากับกลุ่มโจรป่า หลายกลุ่ม จึงต้องผูกมิตรกับอียิปต์ และส่งองค์หญิงเนเมอาไปเป็นสนม
และวันนี้คือวันสุดท้ายที่องค์หญิงเนเมอาจะได้อยู่ในฮิตไทต์ หลังจากขึ้นจากสระน้ำ องค์หญิงก็สวมชุดที่นางกำนัลนำมาให้ ชุดสีขาวเกาะอก มีสายรัดสีทอง ใส่ปลอกแขนสีทอง และมีสร้อยคอที่ประดับด้วยทับทิมเม็ดใหญ่ที่คอบางระหง
ในใจเนเมอาครุ่นคิดถึง เร ...เด็กชายลึกลับ(คาดว่าเป็นเจ้าชาย)ที่สัญญาว่าจะรับเธอไปเป็นราชินี เร สัญญาว่าจะมารับตอนอายุ 18 ปี แต่ขณะนี้ก็ยังไม่มีวี่แวว แม้เนเมอาจะอายุครบ 18 ปีแล้วก็ตาม จะมีก็แต่ฟาโรห์เอมเฮซาฟ ที่บอกว่าจะรับไปเป็นสนมแลกกับกองกำลังทหารที่จะเข้ามาช่วยฮิตไทต์
"ลูกหญิงจ๊ะ อยู่ในตำหนักหรือเปล่า? แม่มาหา" เสียงราชินี เซซาเฮนาฟ พระมารดาขององค์หญิงเนเมอาดังขึ้น
"อยู่ค่ะ ท่านแม่เฮนาฟ"
"ลูกไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ เพราะสิ่งที่ลูกทำคือหน้าที่ หากถ้าลูกมีชายคนรักอยู่แล้วก็ไม่เป็นไร แม่จะส่งน้องหญิง เรราเนซาฟไปแทนลูกนะจ๊ะ"
"ไม่เป็นไรค่ะ ท่านแม่ ลูกรู้ว่าหน้าที่สำคัญกว่าหัวใจ"
"จ้ะ งั้นรีบขึ้นรถม้าไปเถอะจ้ะ ลูกหญิง.."
แล้วเมอาก็ขึ้นรถม้าไป เธอเผลอครุ่นคิดเกี่ยวกับเรื่ององค์ฟาโรห์จนเวลาล่วงเลยไป
"องค์หญิงเนเมอา เสด็จจจจจ"
เสียงป่าวประกาศถึงการเสด็จขององค์หญิงเนเมอาในท้องพระโรงทำให้องค์ฟาโรห์ เอมเฮซาฟเผลอจ้องมององค์หญิงเนเมอาโดยไม่รู้ตัว
องค์หญิงเนเมอาในชุดสีขาวสร้างความตกตะลึง ดวงตาแสนเศร้าสร้อยจ้องมององค์ฟาโรห์ก่อนจะคำนับ
"หม่อมชั้น เนเมอา จากฮิตไทต์ เพคะ"
"อืม... เรร่า พาองค์หญิงไปตำหนักใหญ่" เอมเฮซาฟสั่ง ก่อนที่เรร่า จะพาองค์หญิงเนเมอาไปที่ตำหนักใหญ่
และองค์ฟาโรห์ก็ประชุมต่อไปอีกพักใหญ่
ด้านเนเมอาที่กำลังสรงน้ำอยู่ กลีบดอกเซเซียร์* (ดอกไม้สีขาว กลิ่นหอม สายพันธ์ใหม่ในอียิปต์)ที่ลอยบนน้ำสร้างอารมณ์หรรษาให้กับเนเมอา เมื่อสูดดมกลิ่นดอกเซเซียร์เข้าไป ความหอมช่วยผ่อนคลาย ความเครียดของเนเมอาจึงหายไปโดยไม่รู้ตัว
ในขณะที่เนเมอากำลังเพลิดเพลินกับการเล่นน้ำ และดมกลิ่นดอกเซเซียร์ องค์ฟาโรห์ เอมเฮซาฟก็เปิดประตูเสียงดังเข้ามาในห้องสรงน้ำ
"กรี๊ดดดดด" เสียงกรีดร้องของเนเมอาทำให้เอมเฮซาฟตกใจ เอมเฮซาฟเผลอจ้องเรือนร่างอวบอิ่มของเนเมอาโดยไม่รู้ตัว
เพี้ยะ!
เสียงตบหน้าฉาดใหญ่ของเนเมอาทำให้รอยนิ้วมือประทับบนใบหน้าองค์ฟาโรห์
"หืม? ซ่อนรูปนะ ใหญ่กว่าเดิมตั้ง 4 เท่าจากของสิบปีก่อน" เอมเฮซาฟเผลอพูดขึ้นจนเนเมอาหน้าแดงก่ำด้วยความอาย เผลอตบหน้าฟาโรห์ไปอีกรอบ
"สองปีก่อนไหน?" หลังจากพันผ้ารอบตัวแล้วจึงหันมาถาม
"... ไม่บอก"
"จะบอกไม่บอก"
"ไม่บอก"
เนเมอาจึงกระโจนเข้าใส่เอมเฮซาฟอย่างแรงโดยลืมสถานภาพตนเอง ผ้าขนหนูจึงเริ่มจะหลุดออกจากตัว เนเมอาจะดึงผ้าไว้ แต่เอมเฮซาฟรั้งเอวเนเมอาเข้าไปกอดจนผ้าที่พันตัวหลุดออกไปกองอยู่ที่ปลายเท้า
"หึหึ" เอมเฮซาฟหัวเราะเสียงโรคจิต ก่อนจะพูดขึ้นว่า
"จูบ1ครั้ง จะตอบ"
เนเมอาจึงกลั้นใจ หลับตาปี๋ จูบเอมเฮซาฟ แล้วรีบผละออก
"บอกได้ยัง"
"ไม่เอา บอกคืนนี้ คืนจันทร์เพ็ญ" แล้วเอมเฮซาฟก็ทิ้งเนเมอาไว้ ก่อนรีบวิ่งออกไป
"หนอยแน่! หลอกฉันเหรอ" เนเมอาคิดแค้นในใจก่อนจะแต่งตัวให้เรียบร้อย และร้อยมาลัยสีสวยๆในตำหนักใหญ่